#6: Het Financiële Infuus van Windenergie: De Onhoudbare Economie achter Subsidies en Megaparken

Nummer 6 uit de serie over de gekte m.b.t. windturbines. 

Ja, Gemini heeft mij geholpen maar daarmee komt wel het bewijs naar voren dat Windenergie in ons land voortkomt uit totale gekte van deugend links, gesteund door VVD.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

Het narratief van de windsector klinkt al jaren rooskleurig: windenergie zou inmiddels de "goedkoopste vorm van stroomopwekking" zijn en volledig op eigen benen kunnen staan. Wie echter de jaarverslagen van energiegiganten, subsidiestromen en netbeheerders ontleedt, ziet een heel ander beeld. Achter de groene billboards schuilt een verdienmodel dat draait op een miljardeninfuus van belastinggeld, kunstmatige marktgaranties en gigantische verborgen kosten die direct op het bord van de burger belanden.

Rutte: ¨Windturbines draaien vooral op subsidie¨

De Mythe van 'Subsidievrij' Bouwen

De afgelopen jaren werd groots aangekondigd dat nieuwe windparken op zee 'subsidievrij' zouden worden aangelegd. Dit klinkt als een economische doorbraak, maar is in werkelijkheid een staaltje creatief boekhouden.

Hoewel de projectontwikkelaar soms geen directe bedrijfssubsidie meer ontvangt per kilowattuur stroom, verhuizen de werkelijke kosten simpelweg naar de publieke sector:

• Gratis Infrastructuur: De miljardenkosten van de aansluiting op het net – het 'stopcontact op zee' met zware transformatoreilanden en dure zeekabels – wordt niet betaald door de exploitant van het windpark, maar door de netbeheerder. Die rekent deze kosten via de netbeheerkosten meedogenloos door aan de consument.

#5: De Stille Slachtoffers van de Energietransitie: De Ecologische Prijs van Windparken

In de discussie over verduurzaming geldt windenergie als het 'groene' boegbeeld. Wie kritiek uit op megaturbines krijgt snel het stempel #milieuvijandig te zijn. Maar wie voorbij de gepolijste marketingbrochures kijkt, stuit op een wrange paradox: in de naam van het klimaat richten we op enorme schaal directe schade aan aan de lokale natuur, biodiversiteit en beschermde diersoorten.

Jaarlijks worden honderdduizenden vogels en vleermuizen verhakseld

De slachtoffers? Jaarlijks honderdduizenden vogels en vleermuizen die verhakseld worden door de messcherpe, met honderden kilometers per uur draaiende rotorbladen.

Een Onzichtbaar Slachtveld in de Lucht

Een windturbine ziet er van een afstand traag en sierlijk uit. Dat is een gevaarlijke optische illusie. De tippen van de rotorbladen bereiken snelheden van 200 tot meer als 300 kilometer per uur.

Deel 4: De Wankele Pijler van ons Stroomnet: Waarom Windenergie de Leveringszekerheid Bedreigt

Deel 4 in een reeks betreffende de waanzin van grootschalige windenergie, ook op zee

Een betrouwbare stroomvoorziening is de slagader van onze moderne samenleving. Elke seconde van de dag verwachten we dat het licht aangaat als we de schakelaar omzetten, dat ziekenhuizen doordraaien en dat datacenters en industrieën ononderbroken kunnen functioneren. Toch bouwen we ons energiesysteem steeds afhankelijker op van een bron die per definitie onvoorspelbaar is: de wind. Waar beleidsmakers spreken over een 'groene revolutie', waarschuwen netbeheerders en ingenieurs voor toenemende netinstabiliteit, stroomstoringen en gigantische maatschappelijke kosten.

Het Fundamentele Probleem: Geen Wind, Geen Stroom (Dunkelflaute)

Het grootste fysieke tekortkoming van windenergie is het gebrek aan regelbaarheid. Een traditionele gas- of kolencentrale levert precies de hoeveelheid stroom waaraan op dat moment behoefte is.

Windturbines doen het tegenovergestelde: zij leveren alleen energie wanneer het waait, ongeacht de vraag op het net.

Dit leidt tot twee gevaarlijke uitersten:

• De Dunkelflaute: Periodes in de herfst en winter waarin het dagenlang vrijwel windstil is én de zon niet schijnt, terwijl de vraag naar stroom door kou en donkerte piekt. Op deze momenten stort de productie van windturbines in tot een fractie van de capaciteit.

• Overschotten en 'negatieve prijzen': Waait het stormachtig op een zonnige voorjaarsdag, dan ontstaat er een overschot aan elektriciteit dat het net niet kan verwerken. De stroomprijs duikelt onder nul en windparken worden regelmatig uitgeschakeld om het net te beschermen – terwijl de exploitanten dankzij subsidieconstructies vaak gewoon doorbetaald krijgen.

Windenergie deel 3: Wonen onder de Wieken: De Fysieke en Mentale Prijs van Slagschaduw en Turbinelawaai

Hoe is het mogelijk om nog steeds voorstander te zijn van windenergie?

In de polder en langs onze dorpen verrijzen ze bij honderden tegelijk: megaturbines van meer dan tweehonderd meter hoog. Waar beleidsmakers op het platteland graag 'groene vooruitgang' zien, ervaren omwonenden een grimmiger werkelijkheid. Zodra de rotoren draaien, verandert de ooit zo rustige woonomgeving voor veel gezinnen in een testopstelling van stroboscopisch licht en onophoudelijk laagfrequent gedreun. De schaduwzijde van de energietransitie is in dit geval heel letterlijk te nemen.

Het Stroboscoopeffect: Gevangen in Slagschaduw

Stel je voor: een zonnige namiddag. Je zit in je woonkamer of werkt aan tafel. Plotseling verandert je kamer in een knipperende ruimte. Flits, donker, flits, donker. Minutenlang, soms uren achter elkaar. Dit is slagschaduw – het effect dat ontstaat wanneer de gigantische rotorbladen van een windturbine voor de laagstaande zon langs draaien.

Het stroboscopische effect is fysiek en mentaal uitputtend. De constante, ritmische wisseling tussen fel licht en diepe schaduw prikkelt het centrale zenuwstelsel ononderbroken. Omwonenden melden hoofdpijn, concentratieproblemen, misselijkheid en extreme rusteloosheid.

Windenergie Deel 2: Horizonvervuiling & de strijd om de schaarse ruimte

Wanneer je door het Nederlandse of Belgische polderlandschap rijdt, is de horizon van vroeger nauwelijks meer te herkennen. Waar voorheen historische kerktorens, authentieke molens of gewoon een open lucht de grens tussen hemel en aarde vormden, domineren nu honderden meters hoge stalen reuzen het zicht. Windenergie wordt gepresenteerd als een schone noodzaak, maar over één ingrijpende bijwerking wordt vaak makkelijk opstappen: de grootschalige industrialisatie van onze schaarse open ruimte.

De schaal van moderne turbines

Het idee van de 'schattige traditionele windmolen' is al lang achterhaald. De nieuwste generatie landturbines bereikt tiphoogtes van 200 tot wel 250 meter. Ter vergelijking: dat is ruim twee keer zo hoog als de Utrechtse Domtoren.

Wanneer zulke giganten in een kleinschalig of open cultuurlandschap worden geplaatst, verandert dat de verhoudingen volledig. Het landschap verliest zijn oorspronkelijke karakter en schaalgevoel.

De schaduwzijde van de energietransitie: Wat doen we met verouderde windmolens?

Behind the scenes op Klimaaterkenner:

​Laatst stelde ik de vraag wat het daadwerkelijke probleem is rondom verouderde windmolens en de herbruikbaarheid van de materialen. Wat schetst mijn verbaasde blik? De reactie die ik terugkreeg was vrijwel direct een "positief wind-verhaal": windenergie is geweldig, 85% is recyclebaar, en ja... er is één klein minpuntje.

​Dit bracht me aan het denken. Waarom belichten we bij de energietransitie zo vaak primair de voordelen, terwijl de schaduwzijden naar de achtergrond verdwijnen? Om het gesprek echt eerlijk te voeren, moeten we álle kanten belichten.

​Hieronder lees je het eerste artikel over de verwerking van afgedankte windmolens – en waarom die 'laatste 15%' in de praktijk een gigantische ecologische uitdaging vormt.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

Windenergie geldt al jaren als een van de belangrijkste pijlers van onze duurzame toekomst. Overal verrijzen gigantische windturbines die schone stroom opwekken. Maar er is een stil probleem dat steeds groter wordt: wat gebeurt er als deze windmolens na 20 tot 25 jaar aan het einde van hun levensduur zijn?

Ze logen Daan de Kort !!

Hij is niet van mij maar ik vind hem te mooi om niet op mijn blogje te plaatsen, met dank aan @journarealist.

• Ze logen dat het virus niet uit het laboratorium in Wuhan kon komen.
• Ze logen over lockdowns van 15 dagen om de verspreiding te vertragen.
• Ze logen dat mondkapjes ons veilig zouden houden.
• Ze logen dat PCR-tests COVID betrouwbaar konden diagnosticeren.
• Ze logen over de „wetenschap” achter de 6-feetregel (ongeveer 1,8 meter afstand).
• Ze logen dat het sluiten van scholen goed zou zijn voor kinderen en leraren.
• Ze logen dat het veilig was om patiënten naar verpleeghuizen te sturen.
• Ze logen dat HCQ (hydroxychloroquine) en ivermectine gevaarlijk en ineffectief waren.
• Ze logen dat natuurlijke immuniteit niet effectief was.
• Ze logen dat vitaminen en supplementen de immuniteit niet zouden versterken.
• Ze logen dat parken en stranden gevaarlijk waren.
• Ze logen om kleine bedrijven te sluiten en grote bedrijven te laten groeien.
• Ze logen dat remdesivir veilig was.
• Ze logen over de fundamentele definitie van een vaccin.
• Ze logen dat mRNA geen gentherapie was volgens de wettelijke definitie.
• Ze logen dat de prik infectie voorkwam.
• Ze logen dat de prik in je arm bleef.
• Ze logen dat de prik geen invloed had op moedermelk of menstruatie.