DE WIND VIEL WEG IN DE NOORDZEE
Bij het ministerie al veel eerder. Jetten laten we erbuiten - die heeft al genoeg stormen in zijn hoofd:)
Weet je wat het meest pijnlijke is aan het nieuwe onderzoek over windparken op de Noordzee? Niet dat windmolens elkaar letterlijk wind afpakken. Dat wisten critici allang.
Nee, het schokkende is dat politici en belanghebbenden jarenlang hebben gedaan alsof dit natuurkundig onmogelijk was. Alsof de lucht stoppend wijkt wanneer Den Haag dat wenst. Alsof de wetten van de fysica รณรณk subsidieaanvragen moeten gehoorzamen. Alsof je een heel energiesysteem kunt bouwen op Excel-tabellen die in werkelijkheid net zoveel lucht bevatten als de windparken zelf.
En nu het bewijs keihard op tafel ligt, horen we hetzelfde refrein dat we bij alle mislukte klimaatprojecten horen:
“Dit hadden we niet zien aankomen.”
Bullshit.
Iedere criticus riep dit al tien jaar. Windmolens houden elkaar uit de wind. En al die tijd hielden politieke belanghebbenden de waarheid uit de wind. De miljardenmachine moest blijven draaien
De realiteit is simpel:
De energietransitie is geen rationeel project meer, maar een banen- en subsidie-industrie waar inmiddels zรณveel partijen van profiteren dat niemand nog eerlijk durft te zeggen dat het model wankelt.
๐นAdviesbureaus verdienen eraan.
๐นEnergiereuzen verdienen eraan.
๐นBouwconsortia verdienen eraan.
๐นPolitieke carriรจres zijn eraan gebouwd.
๐นNGO’s bestaan erdoor.
๐นEn Den Haag koopt er morele superioriteit mee.
Iedereen pakt een deel van de taart.
Alleen de burger mag de rekening betalen. En die taart… die wordt elk jaar groter. Niet omdat het werkt, maar omdat niemand het lef heeft om te zeggen dat het niet werkt. De critici werden weggezet als “klimaatontkenners” – tot de natuurkunde het debat won. Iedereen die waarschuwde dat grote windparken elkaar wind zouden afpakken, werd jarenlang weggezet als:
๐นpopulist
๐นklimaatscepticus
๐นanti-wetenschap
๐นgevaar voor de planeet
Maar nu zegt de TU Delft zelf:
“Dit is nieuw voor ons en ook wel schokkend.” Pardon? Nieuw? Schokkend? Voor wie nรญรฉt buiten de bubbel leefde, was dit al jaren zichtbaar. Dit is geen verrassing. Dit is het moment waarop de natuurkunde het geduld verloor met beleidsretoriek. Windmolens hebben schaduweffecten. Daarom heet dit al decennia in de literatuur: wake losses. Maar Nederland deed alsof het een mythe was.
Tot vandaag.
Wat betekent dit รฉcht? Het betekent dat:
๐นDe opbrengstmodellen niet kloppen.
๐นDe voorspelde energieproductie te hoog is ingeschat.
๐นDe kosten per MWh stijgen.
๐นDe infrastructuur-investeringen gebaseerd zijn op overschatte potentie.
๐นDe “wind als ruggengraat van de transitie”-belofte opnieuw door de mand valt.
En vooral: dat miljarden aan publiek geld zijn uitgegeven op basis van wensdenken. Niet onderzoek. Niet realisme. Wensdenken.
De critici krijgen gelijk – maar de rekening blijft bij de burger Het is altijd hetzelfde patroon:
1⃣Critici waarschuwen.
2⃣Politiek wuift het weg.
3⃣Subsidies rollen vrolijk door.
4⃣Problemen stapelen op.
5⃣Onderzoekers bevestigen later alsnog de zorgen.
6⃣Niemand in Den Haag neemt verantwoordelijkheid.
7⃣De burger betaalt.
Windmolens die elkaar uit de wind houden zijn geen natuurprobleem. Het is een beleidsprobleem. Een denkhoudingsprobleem. En vooral een eerlijkheidsprobleem. Het echte schandaal is niet de techniek – maar de leugen dat dit dรฉ oplossing was. We hadden nog best kunnen accepteren dat wind op zee beperkingen heeft. Wat onacceptabel is, is dat dit bewust is genegeerd. Want stel je voor dat iemand eerlijk had gezegd: “We bouwen parken die elkaar wind afpakken, waardoor ze minder rendement halen dan we beloven.” Dan was geen enkel windpark erdoor gekomen.
- Geen subsidie.
- Geen politiek applaus.
- Geen ideologisch prestigeproject.
- Dus werd het verzwegen, gemasseerd en weggewuifd.
Tot vandaag.
De vraag die nu mรณet worden gesteld
- Niet: Kloppen de modellen?
- Niet: Kunnen we hier technisch aan sleutelen?
Maar:
- Waarom loog het systeem er zo lang over?
- En hoeveel miljarden zijn er verspild aan een illusie?
Dit onderwerp gaat niet alleen over energie. Dit gaat over vertrouwen, over bestuurlijke eerlijkheid. Over de vraag hoe vaak een overheid de werkelijkheid mag negeren voordat het hele land windstil valt. Want als zelfs de windmolens elkaar niet meer geloven… waarom zouden wij dat dan nog wel doen?
Volg me wanneer je dit artikel kunt waarderen. Welkom!
Hier de originele post van Jacco
DE WIND VIEL WEG IN DE NOORDZEE
— Jacco (@JaccoJJB) December 12, 2025
bij het ministerie al veel eerder. Jetten laten we erbuiten - die heeft al genoeg stormen in zijn hoofd:)
Weet je wat het meest pijnlijke is aan het nieuwe onderzoek over windparken op de Noordzee?
Niet dat windmolens elkaar letterlijk wind…
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten