Wat zou ik gedaan hebben in WO-II?

NSB'er of in het verzet?

Mijn leven begon in de vijftiger jaren dus de oorlog heb ik niet meegemaakt. Wel herinner ik me nog de verhalen van mijn ouders waar ik als kind weinig van begreep. Mijn moeder had het over kindsoldaten (dat woord bestond toen nog niet) die in één van de schuren van onze boerderij waren gelegerd. Ze vond dat zo zielig voor die bloeikes van kindjes (van 16 17 jaar?). Mijn vader hoorde ik over een schuilkelder die gegraven werd onder een dijk. De overblijfselen daarvan waren nog steeds zichtbaar. Dan nog het verhaal van gevonden lichamen ergens in de buurt richting het dorp. Wellicht vermoord door de Moffen? Ik heb nooit kunnen achterhalen hoe ze nou echt in de oorlog stonden. Wellicht probeerden ze zo afzijdig mogelijk te blijven. Dat laatste moet moeilijk geweest zijn want, zoals gezegd, een gedeelte van de boerderij was gevorderd en ook het huis van mijn opa in het dorp werd in bezit genomen door Duitse officieren.

NSB

Zou ik pro-Duits geweest zijn? zou ik me, als ik toen volwassen geweest was, misschien wel aangesloten hebben bij de NSB?

De NSB-kliklijn anno 2019

Ze bestaan echt. Mensen die je (anoniem natuurlijk) aangeven

Zoals de titel van mijn blog aangeeft, schrijf ik zonder last of ruggespraak en hoef ik geen rekening te houden met een eventuele werkgever die mijn schrijfseltjes of tweetjes niet zo leuk vindt. Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen.

Anoniem

Daarom zie je op Twitter vrij veel anonieme accounts met een hele genuanceerde, doordachte en feitelijke mening. Zelf houd ik niet zo van anoniem maar desgevraagd snap ik het wel een beetje. Mensen met een rechtse mening over bijvoorbeeld klimaat of immigratie, of aanhangers van Wilders of Baudet, krijgen vaak verwijten naar zich toegeworpen op Twitter, al dan niet gevolgd door dreigementen om je ook buiten Twitter aan te pakken.